مشکل اساسی انسان‌ها در ارتباطات، صرفاً ندیدن یا نشنیدن نیست، بلکه چالش اصلی در «چه دیدن» و «چگونه شنیدن» نهفته است. حواس ظاهری ما در واقع گذرگاهی برای حواس باطنی هستند؛ به گونه‌ای که تجربه ما از پدیده‌های بیرونی مانند قدم زدن کنار ساحل و شنیدن صدای امواج دریا، بازتابی از احساسات و دنیای درونی خودمان است. در نهایت، یک رابطه مؤثر و عمیق تنها با یافتن فردی آغاز می‌شود که تفسیرش از صحبت‌های ما به مقصودمان نزدیک باشد و در درون با ما هم‌نوا و هم‌صدا باشد.
